Je hoeft niet dezelfde persoon te blijven die je ooit was

Er wordt vaak gezegd dat je jezelf moet blijven. En ergens snap ik wat daarmee bedoeld wordt. Je hoeft jezelf niet te veranderen om aan de verwachtingen van anderen te voldoen. Maar tegelijkertijd denk ik: waarom zouden we ons hele leven precies dezelfde persoon moeten blijven?

Ik ben niet meer dezelfde vrouw die ik vijf jaar geleden was. Eigenlijk ben ik zelfs niet meer precies dezelfde persoon die ik een jaar geleden was. Mijn leven verandert, mijn prioriteiten veranderen en ik verander mee.

Sommige dingen waarvan ik ooit dacht dat ze voor altijd bij mij zouden horen, heb ik inmiddels losgelaten. Andere dingen waarvan ik nooit had gedacht dat ze belangrijk voor mij zouden worden, hebben juist een enorme plek in mijn leven gekregen.

En misschien is dat helemaal niet erg.

Groeien betekent soms loslaten

Persoonlijke groei klinkt vaak alsof je steeds iets moet toevoegen. Meer zelfvertrouwen. Meer kennis. Meer discipline. Meer doelen bereiken.

Maar ik heb geleerd dat groeien soms juist betekent dat je iets loslaat.

Een verwachting die niet meer bij je past. Een droom die ooit belangrijk was, maar inmiddels niet meer goed voelt. Een versie van jezelf die jarenlang precies deed wat er van haar verwacht werd. Of simpelweg het idee dat stoppen betekent dat je hebt gefaald.

Loslaten kan ontzettend moeilijk zijn, juist wanneer iets lange tijd onderdeel is geweest van wie je dacht dat je was. Toch kan er daarna ruimte ontstaan voor iets nieuws.

Veranderen maakt het verleden niet minder waardevol

Dat vind ik misschien nog wel het mooiste aan persoonlijke groei.

Je hoeft niet negatief terug te kijken op iets om te erkennen dat het niet meer bij je past.

Een keuze kan toen de juiste keuze zijn geweest en vandaag niet meer de juiste zijn. Een droom kan je jarenlang gelukkig hebben gemaakt en uiteindelijk veranderen. Mensen kunnen een belangrijke rol in je leven hebben gespeeld zonder dat ze voor altijd met je mee hoeven te lopen.

Het één maakt het ander niet minder echt.

Alles wat achter je ligt, heeft op een bepaalde manier bijgedragen aan wie je vandaag bent.

Ik ben nog steeds onderweg

Ik heb absoluut niet het gevoel dat ik mezelf inmiddels helemaal heb uitgevonden. Volgens mij bestaat dat moment ook helemaal niet.

Soms weet ik precies wat ik wil en soms totaal niet. Soms maak ik een keuze waar ik volledig achter sta en soms ontdek ik onderweg dat ik toch een andere kant op wil.

En dat mag.

Persoonlijke groei hoeft voor mij niet te betekenen dat ik iedere dag een betere versie van mezelf moet worden. Ik wil vooral steeds dichter komen bij de versie van mezelf die écht bij mij past.

Misschien ziet die versie er over vijf jaar opnieuw anders uit.

Dat hoop ik eigenlijk zelfs.

Want jezelf blijven betekent voor mij niet dat je nooit verandert.

Het betekent dat je jezelf de vrijheid geeft om mee te veranderen met het leven, zonder onderweg kwijt te raken wie je diep vanbinnen bent. 💗