20 september liet ik los. 10 oktober begon iets nieuws. 💗

Soms weet je diep vanbinnen al een tijdje dat iets niet meer vol te houden is, maar blijf je toch proberen. Omdat je er zoveel tijd in hebt gestoken, omdat je er nog steeds van houdt, omdat er mooie herinneringen aan vastzitten en omdat je mensen hebt leren kennen die belangrijk voor je zijn geworden. Maar vooral omdat je blijft hopen: misschien verandert het nu wel.

Voor mij kwam het moment waarop ik die hoop uiteindelijk moest loslaten op 20 september 2026. Na bijna zes jaar besloot ik mijn actieve hoofdstuk met Younique en Curated af te sluiten. Niet omdat ik ineens niet meer van de producten hield en ook niet omdat de afgelopen jaren niets meer voor mij betekenden. Ik moest na jarenlang vechten voor betere omstandigheden voor de Nederlandse markt simpelweg erkennen dat ik dit niet eindeloos kon blijven volhouden.

En hoewel ik op dat moment vooral iets losliet, wist ik nog niet hoeveel ruimte dat zou creëren voor iets nieuws.

Bijna zes jaar van mijn leven

Toen Younique in november 2020 op mijn pad kwam, had ik nooit kunnen voorspellen wat het mij allemaal zou brengen. Door mijn gevoelige huid had ik jarenlang bijna geen cosmetica gebruikt. Ineens ontdekte ik weer producten die ik wél kon gebruiken en begon beauty opnieuw iets te worden waar ik plezier aan beleefde. Maar Younique werd uiteindelijk zoveel meer dan alleen make-up.

Ik begon mijn eigen business binnen het MLM/NWM-model. Ik deelde de producten die ik gebruikte, maakte posts, ging live om producten en make-up te laten zien, hielp klanten en bouwde ondertussen aan mijn eigen business. Ik leerde ontzettend veel, ontmoette mensen van over de hele wereld en kreeg kansen die ik anders misschien nooit had gehad.

In mijn eerste jaar verdiende ik zelfs een incentive trip naar Punta Cana. Iets waarvan ik vooraf waarschijnlijk had gezegd: ja hoor Deborah, droom lekker verder. 😂 Er kwamen mooie momenten, vriendschappen, persoonlijke groei en herinneringen die niemand mij meer afneemt. Daarom wil ik dat hoofdstuk ook helemaal niet uitwissen. Het hoort bij mijn verhaal.

Viereneenhalf jaar vechten voor Nederland

Van die bijna zes jaar heb ik ongeveer viereneenhalf jaar geprobeerd om betere omstandigheden voor de Nederlandse markt te krijgen. Niet omdat ik wilde klagen, maar juist omdat ik geloofde in wat ik deed en omdat ik wilde dat Nederland een eerlijke kans kreeg.

Ik liep tegen dingen aan die het ontzettend lastig maakten om hier een business op te bouwen en Nederlandse klanten goed te bedienen. Dus stelde ik vragen, deelde ik ideeën en legde ik uit waar we in Nederland tegenaan liepen. Er werden door de jaren heen ook dingen beloofd en daardoor bleef ik hoop houden. Misschien komt het deze keer. Misschien worden we nu echt gehoord. Misschien verandert er eindelijk iets.

En dus bleef ik doorgaan. Jaar na jaar. Want als ik ergens in geloof, geef ik niet zomaar op.

Van MLM/NWM naar content creator

In maart 2026 veranderde de structuur rondom Younique. Het traditionele MLM/NWM-model verdween en Younique ging verder binnen Curated, een platform waarop verschillende merken samenkomen. Daarmee veranderde ook mijn rol. Na ruim vijf jaar mijn eigen business binnen MLM/NWM te hebben opgebouwd, ging ik vanaf dat moment verder als content creator.

Dat was een totaal andere manier van werken, maar ook toen dacht ik niet meteen: dan stop ik ermee. Integendeel. Ik probeerde opnieuw mee te bewegen en er het beste van te maken. Misschien zou deze verandering juist nieuwe mogelijkheden bieden en misschien zou dit eindelijk het moment worden waarop er ook voor Nederland dingen zouden verbeteren. Ik wilde het in ieder geval een eerlijke kans geven.

Maar hoe lang blijf je vechten als je je niet meer gehoord voelt?

Vanaf begin april 2026 veranderde er voor mij iets. Waar ik jarenlang vragen had gesteld, meegedacht en geprobeerd had oplossingen aan te dragen, kreeg ik steeds sterker het gevoel dat ik werd genegeerd. En dat deed iets met me.

Niet omdat ik verwacht dat een bedrijf alles moet doen wat ík voorstel. Natuurlijk niet. Maar wanneer je jarenlang energie steekt in het aankaarten van dezelfde problemen omdat je wilt dat een markt een eerlijke kans krijgt, wil je op zijn minst het gevoel hebben dat er naar je geluisterd wordt.

Mijn gevoel begon steeds vaker te zeggen: Deborah, dit kun je niet eindeloos vol blijven houden.

Toch ging ik door. Want ik hield nog steeds van de producten. Ik gebruikte ze zelf, had favorieten waar ik volledig achter stond en had in al die jaren zoveel opgebouwd, meegemaakt en zoveel mooie mensen leren kennen. Dus probeerde ik het nog steeds. Nog even doorgaan en nog één keer hopen dat er iets zou veranderen.

September werd mijn breekpunt

Toen kwam september. We kregen te horen dat veel producten waar ik zelf jarenlang ontzettend enthousiast over was uit het assortiment zouden verdwijnen. Natuurlijk veranderen merken en verdwijnen er soms producten. Daar kan iets nieuws voor terugkomen. Maar voor mij waren verschillende producten die ervoor in de plaats kwamen simpelweg geen echte vervanging.

Ze waren anders en van een aantal wist ik zelfs dat ik ze zelf niet kon gebruiken want ik had ze hier in huis en getest. Met mijn gevoelige huid is dat geen klein detail. Daardoor kwam ik op een punt waarop ik mezelf een belangrijke vraag moest stellen: hoe kan ik iets promoten waar ik zelf niet volledig achter sta?

Hoe kon ik tegen mijn klanten zeggen dat een geliefd product verdween en vervolgens enthousiast een vervanger aanraden, terwijl die vervanger voor mij helemaal niet hetzelfde was? En hoe kon ik een product promoten dat ik zelf niet eens kon gebruiken?

Dat past niet bij mij. Als ik ergens enthousiast over vertel, moet dat enthousiasme echt zijn. Ik wil kunnen zeggen: dit gebruik ik zelf, dit vind ik fijn en daarom vertel ik je erover. Niet omdat ik iets móét verkopen.

Daar viel voor mij uiteindelijk het doek. Niet omdat ik ineens niet meer van Younique hield, maar omdat ik na viereneenhalf jaar vechten voor Nederland, maanden waarin ik me niet meer gehoord voelde én veranderingen in producten waar ik zelf niet achter kon staan, wist: nu is het genoeg geweest.

Stoppen betekent niet dat alles ineens slecht was

Dat vind ik misschien nog wel het belangrijkste om duidelijk te maken. Op 20 september werd niet ineens alles uit de bijna zes jaar daarvoor slecht. Ik hou nog steeds van veel van de producten die ik in huis heb en ik gebruik ze ook nog steeds.

Ik ben dankbaar voor de kansen die ik heb gekregen, voor wat ik geleerd heb, voor Punta Cana, voor mijn persoonlijke groei en vooral voor de mensen die ik onderweg heb leren kennen. Er zijn vriendschappen ontstaan die voor mij veel groter zijn dan welk bedrijf dan ook. Die verdwijnen niet omdat ik ben gestopt.

Ik hoef mijn verleden niet negatief te maken om te mogen besluiten dat mijn toekomst ergens anders ligt. Maar ik moest wel accepteren dat ik niet aan een dood paard kon blijven trekken. En geloof me, voordat ík dat toegeef, heb ik meestal al behoorlijk lang geprobeerd dat paard weer aan het lopen te krijgen. 😂

Op 20 september 2026 besloot ik daarom mijn actieve hoofdstuk met Younique en Curated af te sluiten. Niet uit boosheid en niet omdat alles slecht was, maar omdat mijn gevoel al maanden tegen me zei dat ik niet zo door kon blijven gaan. Uiteindelijk besloot ik daarnaar te luisteren.

En toen ontstond er ruimte

Wat daarna gebeurde vind ik eigenlijk bijzonder. Toen ik eenmaal niet meer bezig was met proberen iets passend te maken wat voor mij niet meer paste, ontstond er ruimte in mijn hoofd. En als je mij een beetje kent, weet je wat er gebeurt zodra er ruimte in mijn hoofd ontstaat: ideeën. Heel. Veel. Ideeën. 😂

Ik had mijn ebook Return to Yourself, ik wilde blijven schrijven en ik wilde beauty blijven delen, want mijn liefde voor beauty was helemaal niet verdwenen. Ik wilde mijn ervaringen rondom Invisible Battles blijven delen en ruimte hebben voor mijn gezin, persoonlijke verhalen, ondernemerschap, creativiteit en nieuwe dingen die misschien nog op mijn pad zouden komen.

Toen kwam eigenlijk de belangrijkste gedachte: waarom probeer ik mezelf steeds in één hokje te stoppen?

Mijn leven past helemaal niet in één hokje. Ik ben iemand die van beauty houdt, content creator, schrijver, moeder en ondernemer. Ik ben ook iemand die leeft met onzichtbare uitdagingen. Al die verschillende kanten horen bij mij en dus mocht mijn eigen plek op internet dat ook weerspiegelen.

DeborahScheepers.com

Mijn domeinnaam had ik al, maar lange tijd bracht DeborahScheepers.com bezoekers rechtstreeks naar de website van het bedrijf waarmee ik samenwerkte. Tot 10 oktober 2026.

Die avond veranderde iets wat technisch gezien misschien niet veel meer was dan instellingen aanpassen, een doorverwijzing verwijderen en hopen dat ik WordPress niet compleet om zeep hielp. 😂 Maar voor mij voelde het veel groter.

Ik haalde de doorverwijzing weg en koppelde mijn domein aan mijn eigen website. Ineens kwam je bij het intypen van DeborahScheepers.com niet meer terecht bij een bedrijf. Je kwam bij mij. Bij mijn verhalen, mijn ebook, mijn liefde voor beauty, mijn ervaringen, mijn projecten en mijn keuzes.

Mijn eigen plekje online.

En ja… daar had ik echt even een proud moment van. 😂💗

Niet perfect, wel van mij

Is mijn website nu helemaal af? Nee. En waarschijnlijk wordt hij dat ook nooit. Er zullen nieuwe blogs bijkomen, de Engelse versie moet nog komen, mijn ebooks krijgen verder hun plekje en Beauty & Lifestyle gaat groeien. Ik ben benieuwd waar mijn avontuur met MeAmora uiteindelijk naartoe gaat en als ik mezelf een beetje ken, krijg ik onderweg waarschijnlijk nog minstens twintig andere ideeën. 😂

Maar dat is juist het mooie. Deze website hoeft geen eindproduct te zijn. Hij mag met mij meegroeien. Ik hoef mijn online plek niet langer te bouwen rondom één bedrijf, één merk of één onderwerp. Als iets morgen onderdeel wordt van mijn leven, kan het hier een plekje krijgen. En als iets ooit niet meer bij mij past, mag het ook weer verdwijnen.

Ik kan hier gewoon Deborah zijn.

Loslaten betekent niet dat je hebt gefaald

Misschien is dat uiteindelijk wel de belangrijkste les die ik uit de afgelopen weken meeneem. We denken soms dat doorgaan hetzelfde is als sterk zijn, dat stoppen betekent dat we hebben opgegeven en dat we iets moeten blijven proberen omdat we er al zoveel tijd, energie en liefde in hebben gestoken.

Ik geloof nog steeds ontzettend in doorzetten. Dat zit in mij. Wat vandaag niet lukt, komt morgen. Maar er zit een verschil tussen doorzetten omdat iets moeilijk is en jezelf uitputten omdat je probeert iets vast te houden wat niet meer bij je past.

Viereneenhalf jaar heb ik geprobeerd om dingen voor de Nederlandse markt te veranderen. Ik heb gevraagd, meegedacht, gehoopt, doorgezet en het steeds opnieuw geprobeerd. Op een gegeven moment mocht ik ook tegen mezelf zeggen: je hebt genoeg gedaan.

Loslaten betekent niet dat die bijna zes jaar mislukt zijn. Integendeel. Ik neem de lessen mee, de herinneringen, mijn persoonlijke groei, de mooie momenten, de producten waar ik nog steeds van hou en vooral de mensen die onderdeel van mijn leven zijn geworden.

Dat hoort allemaal bij mijn verhaal.

Maar het volgende hoofdstuk mag van mij zijn.

Op 20 september liet ik los. Op 10 oktober begon iets nieuws.

En voor mij begint dat nieuwe hoofdstuk hier.

Welkom op DeborahScheepers.com. 💗